O filmie
Magali (Adèle Exarchopoulos), znana jako Magaloche, to gwiazda internetu, budująca swoją „karierę” na kontrowersji. Bohaterka publikuje w sieci materiały, na których poddaje się różnym, często ekstremalnym, aktom autoagresji. Poważny wypadek z udziałem fortepianu podczas realizacji jednego z jej filmów sprawia, że kobieta na jakiś czas postanawia usunąć się w cień.
Magalie wraz ze swoim asystentem Patrickiem (Jérôme Commandeur) zaszywają się w górskiej chacie, chcąc odizolować się od świata i nieco odpocząć po całym tym zamieszaniu. Spokój bohaterki zakłóca jednak dziennikarka Simone Herzog (znana m.in. z głównej roli w filmie „Boska Sarah Bernhard” Sandrine Kiberlain), która szantażem zmusza ją do udzielenia pierwszego w karierze wywiadu.
Nowy film Quentina Dupieux, reżysera takich filmów „Daaaaaali!”, „Deerskin”, „Drugi akt”, to zjadliwa satyra obnażająca wszelkie absurdy mediów społecznościowych i kultury celebrytów. Francuski twórca, korzystając z (bardzo) czarnego poczucia humoru, rozprawia o pustce współczesnej kultury popularnej, ale i bezmyślności jej odbiorców.
Nagrody i festiwale:
2025 – Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Brukseli
2025 – Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Rzymie
2025 – Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Sewilli
Prasa o filmie:
Najbardziej porywający film w dotychczasowej karierze Quentina Dupieux.
Ouest France
Ostry, komiczny, mrożący krew w żyłach. Film Dupieux to pełen sukces.
Le Parisien
Bezlitosna czarna komedia w stylu Rubena Östlunda.
Première
Zarazem bardzo zabawny i gorzki w swoim społecznym przesłaniu. „Wypadek
fortepianowy” to jeden z największych sukcesów Quentina Dupieux.
CinéDweller
Biogram reżysera:
Quentin Dupieux– urodził się w 1974 roku w Paryżu. Reżyser, scenarzysta, muzyk, DJ. Już jako nastolatek kręcił filmy krótkometrażowe, a jeden z nich udało mu się sprzedać Canal+. Równocześnie zaczął tworzyć muzykę elektroniczną pod pseudonimem Mr. Oizo. Swój pierwszy album wydał w 1996 roku. W 2007 roku napisał i wyreżyserował pełnometrażowy debiut, film „Steak”. Kolejne tytuły, w tym „Mordercza opona” (2010), „Reality” (2014) czy „Deerskin”, przyniosły mu nie tylko międzynarodową rozpoznawalność, ale też miano jednego z największych oryginałów i czołowego surrealisty współczesnego kina. Jego kolejne filmy, mające sporą rzeszę wiernych fanów, prezentowane są na największych europejskich festiwalach. „Drugi akt” (2024) otworzył 77. edycję Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Cannes.
