O filmie
Ksiądz Jan Kaczkowski – charyzmatyczny duchowny i zwykły człowiek. Naznaczony nieuleczalną chorobą, samozwańczy „onkocelebryta”, który walczył dla innych o godność i człowieczeństwo. Dzień dziecka – diagnoza choroby, wspomnienia z dzieciństwa, symboliczne narodzenie dla wieczności. Metaforyczny termin, który w filmie koncentruje uwagę na miłości do innych ludzi, chorych i pogubionych, na miłości do rodziny, do rodziców i do Boga. To także film o potrzebie kochania i bycia kochanym. Skonstruowany z nieznanych archiwaliów, prawdziwy portret niezwykłego człowieka.
Pierwszy tak osobisty obraz ks. Jana Kaczkowskiego jest zbudowany w dużej mierze z niepublikowanych wcześniej materiałów archiwalnych. Film odsłania zarówno jego niezwykłą siłę, jak i ludzką kruchość, tworząc szczery i pełen emocji zapis życia człowieka, który do końca pozostał wierny sobie.
ŻYCIORYS KSIĘDZA JANA KACZKOWSKIEGO
Ks. Jan Kaczkowski – JOHNNY, urodził się 19 lipca 1977 r. w Gdyni. Od najmłodszych lat wyróżniał się wrażliwością i ciekawością świata, a jego dzieciństwo upływało w duchu otwartości i uważności na drugiego człowieka. Przez większość życia mieszkał i uczył się w Sopocie. To właśnie w tym nadmorskim mieście kształtował swoje spojrzenie na życie – pełne ciepła, ale też świadomości jego kruchości i przemijania. Ukończył studia filozoficzno-teologiczne w Gdańskim Seminarium Duchownym, a w 2007 r. uzyskał doktorat nauk teologicznych na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.
Już wtedy szczególnie interesowała go bioetyka oraz etyczne aspekty towarzyszenia osobom ciężko chorym i umierającym. Biografia ks. Kaczkowskiego to historia kapłana, który nie bał się pytań o sens cierpienia, życia i śmierci. Swoje kapłańskie życie poświęcił służbie chorym i umierającym. Był przekonany, że właśnie tam – w obecności cierpienia – rodzi się prawdziwe człowieczeństwo i sens kapłaństwa. Zawsze starał się być blisko tych, których inni często unikali lub się ich bali.
Był założycielem i dyrektorem hospicjum. Chodziło mu jednak o coś więcej niż tylko o instytucję – stworzył miejsce, gdzie pacjent był w centrum uwagi, a godność człowieka miała pierwszeństwo przed procedurami. O sprawach ostatecznych mówił z mądrością i humorem. Nie unikał tematów trudnych – potrafił o nich mówić tak, że słuchacze nie odczuwali lęku, lecz zyskiwali zrozumienie i pokój. Jan Kaczkowski nie moralizował – dzielił się doświadczeniem, często z dystansem do samego siebie. Autorytet, nauczyciel, mentor nie tylko w dziedzinie bioetyki.
Prowadził wykłady, spotkania, rekolekcje, a jego słowa trafiały do ludzi niezależnie od ich światopoglądu. Dla wielu był kimś, kto pomagał odnaleźć sens w sytuacjach pozornie bez wyjścia. Niezmiennie podziwiany przez wierzących i niewierzących. Zjednywał sobie ludzi swoją autentycznością i odwagą mówienia prawdy. Jego obecność i sposób bycia przełamywały bariery i uprzedzenia.
Zmarł 28 marca 2016 roku w wieku 38 lat na glejaka mózgu. Mimo ciężkiej choroby nigdy nie porzucił swojego powołania. Wręcz przeciwnie – do ostatnich chwil pozostał aktywny i zaangażowany w życie innych. Został pochowany w rodzinnym Sopocie. To tam, gdzie dorastał i odkrywał sens kapłaństwa, spoczął na zawsze – w miejscu, które nazywał domem i do którego był głęboko przywiązany. Do końca aktywnie pracował: spotykał się z ludźmi, udzielał sakramentów, głosił kazania i tworzył publikacje, które wciąż pozostają wsparciem dla tysięcy osób. Nie odmawiał rozmowy, nawet jeśli brakowało mu sił. Dostrzegał wartość w każdym człowieku także tym, który błądził, był wykluczony lub po prostu zagubiony.
Biografia ks. Jana Kaczkowskiego pokazuje, że świętość może iść w parze z poczuciem humoru, błyskotliwością i ogromnym sercem.
Źródło: Fundacja im. Księdza Jana Kaczkowskiego https://fundacjakaczkowskiego.org/nota-biograficzna/
Artur Wierzbicki – urodzony w Warszawie w 1975 roku. Ukończył Camerimage Film School w Toruniu oraz Realizację Telewizyjną na Wydziale Operatorskim Szkoły Filmowej w Łodzi. Operator obrazu w wielu produkcjach telewizyjnych oraz autor filmów dokumentalnych.
Filmografia:
DEPTAK, MARZENIE WRESTLERA, ZE WSI GRUNWALD, FREDI ARTYSTA CYRKOWY, BEZ KURTYNY
Nagrody:
BEZ KURTYNY (2010) – Ostrava (Międzynarodowy Festiwal Filmów Studenckich „Ostrava Picture”) -wyróżnienie w kategorii: „cinema stylo”
MARZENIE WRESTLERA (2018) – Poznań (Międzynarodowy Festiwal Filmowy „Off Cinema”) – Wyróżnienie za „znalezienie i brawurowe poprowadzenie wyjątkowego bohatera, który próbuje się spełnić w dwóch kompletnie różnych światach. Za celną metaforę dzisiejszego zagubienia”
DEPTAK (2022) – Targu Mures (Międzynarodowy Festiwal Filmu i Telewizji SimFest) – Nagroda dla
filmu pełnometrażoweg
Film został wyróżniony Znakiem Jakości Zespołu Edukatorów Filmowych jako produkcja o szczególnej wartości również dla młodych widzów.
OGRANICZENIE WIEKOWE: 12+
